Głodni uwagi

Właśnie zakończyliśmy konkurs 5 GIER NA 5-LECIE FIRMY i ogłosiliśmy listę zwycięzców. Każda firma, która znalazła się w ich gronie, wygrała grę POZYTYWNIE ZAKRĘCENI lub kupon rabatowy na inne nasze gry poszkoleniowe. 

Cieszę się bardzo z tych wygranych, bo im więcej gier POZYTYWNEI ZAKRĘCENI w firmach, tym więcej dobrej energii i motywacji do pracy. Gra ta bowiem nawiązuje do teorii analizy transakcyjnej Erica Berne’a i dotyczy zjawiska tak bardzo istotnego dla każdego z nas, a tak bardzo, niestety, pomijanego w ferworze codziennej pracy. Mechanizm ten nazywa się dawaniem sobie nawzajem znaków rozpoznania, a wszelki badania na ten temat pokazują, jak bardzo ludzie są ich spragnieni.

Ale wyjdźmy od przykładu konkretnej sytuacji. Szef zlecił swoim trzem pracownikom przygotowanie projektu. Po wyznaczonym czasie spotkał się z nimi i ocenił ich pracę. Jednemu powiedział: „Bardzo mi się podoba ta koncepcja. Zwłaszcza szczegółowość jej opracowania”. Drugiemu powiedział: „Mam zastrzeżenia do wykonania tej pracy. Przede wszystkim nie podoba mi się opracowanie graficzne.” A trzeciemu nic nie powiedział. W ogóle nie skomentował jego pracy. Pytanie brzmi: który z tych pracowników ma najniższy poziom motywacji? Okazuje się, że ten trzeci. Bardziej niż ten drugi, który, chociaż zganiony, wie, w jakim kierunku podążać, by poprawić efekt swojej pracy. A trzeci pozostał „na głodzie”. Głodzie znaków rozpoznania, czyli sygnałów, których potrzebujemy od innych, świadczących o tym, że nas widzą, dostrzegają i mają jakiekolwiek (pozytywne lub negatywne) zdanie na temat tego, co robimy.

Twórca analizy transakcyjnej Eric Berne znaki rozpoznania nazywa terminem STROKE, co w języku angielskim ma dwa znaczenia. Z jednej strony tłumaczymy to słowo jako GŁASK, z drugiej – CIOS. Jak się więc okazuje, w życiu otrzymujemy od innych osób różne znaki rozpoznania – te pozytywne i negatywne. Obojętnie jednak jakie są, są dla nas niezbędne. Są nie tylko źródłem motywacji, energii życiowej, ale przede wszystkim świadomości tego, jakie jest nasze miejsce z społecznych relacjach.

Przyjrzyjmy się pozytywnym znakom rozpoznania, czyli GŁASKOM. To nie tylko świadoma i przygotowana pochwała dotycząca jakiegoś naszego osiągnięcia. To również bardziej subtelne i spontaniczne pozytywne sygnały wysyłane w naszym kierunku, jak uśmiech, skinienie głową, zaproponowanie kawy, uścisk, poklepanie po plecach, zainteresowanie tym, o czym mówimy itp. Wszystkie te sygnały sprawiają, że rośnie nasza samoocena, czujemy się ważni w grupie ludzi, wzrasta też nasza przychylność wobec siebie i innych.

Z kolei negatywne znaki rozpoznania, czyli CIOSY, wybijają nas ze stanu dobrego samopoczucia, sprawiając, że tracimy zaufanie do siebie i tego, co robimy. Również mogą być używane wprost w formie jawnej krytyki oraz bardziej subtelnych ruchów. Te ostatnie przybierają cały wachlarz możliwości: od grymasu, zniecierpliwienia, nie podania ręki na powitanie, do lekceważącego tonu wypowiedzi. Nie są miłe, bo obniżają nasza samopoczucie, ale, o paradoksie, lepsze od braku jakichkolwiek znaków rozpoznania. Bo, jak twierdzi Eric Berne, potrzeba zbudowania emocjonalnego kontaktu z innymi ludźmi jest fundamentalną potrzeba każdego z nas. Z tej perspektywy zachowanie dokazującego dziecka może być zupełnie inaczej interpretowane niż zwykły brak dyscypliny. Dziecko, na które nikt nie zwraca uwagi (a więc nie otrzymuje ono żadnych znaków rozpoznania) zaczyna łamać zasady i zachowywać się w taki sposób, by ktoś zwrócił na nie uwagę. Bo negatywne znaki rozpoznania jest zawsze lepszy niż brak reakcji.

Wszystkie znaki rozpoznania możemy podzielić na warunkowe, czyli takie, które są rozdawane w kontekście jakiejś sytuacji, zachowania, lub bezwarunkowe, bardziej ogólne, generalizując to, jak widzą mnie inni. Warunkowe znaki informują nas o tym, jak inni odbierają to, co przed chwilą zrobiliśmy: „Podobało mi się to wystąpienie…” „To, co mówisz, jest bardzo interesujące…” Lub: „W tym wystąpieniu zabrakło faktów…” „Proszę, nie nudź mnie już…” Bezwarunkowe z kolei są zbudowane na bazie różnych doświadczeń lub przekonań. „Przecież znasz się na tym. Poradzisz sobie…” Lub: „To nie jest praca dla ciebie, pogubisz się w tym wszystkim…” Zarówno jednej i drugie są nam potrzebne. Warunkowe są bardzo merytoryczne i dostarczają natychmiastowej wiedzy na temat danego zachowania, pokazuję konsekwencje naszego działania. Bezwarunkowe z kolei mogą w sposób długoterminowy dostarczać nam motywacji do rozwoju, wzmacniając lub hamując dane zachowania.

W grze POZYTYWNIE ZAKRĘCENI skupiamy się jedynie na GŁASKACH, czyli pozytywnych znakach rozpoznania, wychodząc z założenia, że w firmach jest ich mniej niż tych negatywnych. Zasady gry zachęcają graczy do tego, by dostrzegali wszelkie przejawy pozytywnych interakcji między sobą i by nagradzali się za to symbolicznym żetonem. Zwycięzcą jest zarówno ten gracz, który zauważy najwięcej pozytywnych znaków rozpoznania i rozda najwięcej żetonów, jak i ten gracz, który otrzyma ich dużo, czyli będzie sprawcą pozytywnych zachowań. Mamy więc podwójne wzmocnienie: rozdanie głaska powoduje kolejny głask, czyli otrzymanie żetonu. A wszystko to zbliża do zwycięstwa w rozgrywkach. 

W wyposażeniu gry znajduje się katalog zachowań, na które warto zareagować „żetonową transakcją”. Oto przykłady niektórych z nich:

Wita się, podaje rękę, patrzy na mnie, uśmiecha się.

Pyta o moje zdanie, opinię.

Docenia moją pracę.

Poproszony o pomoc, udziela jej.

Okazuje zainteresowanie tym, co mówię, wysłuchuje mnie.

Pozwala na samodzielne podjęcie decyzji.

Przyznaje się do błędu.

Dlaczego stworzyliśmy grę POZYTYWNIE ZAKRĘCENI?

Bo wierzymy, że uruchomienie mechanizmu dawania sobie nawzajem pozytywnych znaków rozpoznania jest najlepszym systemem motywacyjnym  w organizacjach.  Sprawia, że ludzie chętnie przychodzą do pracy, mają dużo energii i zapału do tego, co wykonują na co dzień. Nagradzanie pożądanych zachowań przyczynia się do częstszego ich powielania, co wzmacnia dobre relacje i w dłuższej perspektywie powoduje kształtowanie się kultury organizacyjnej firmy opartej na wzajemnym szacunku, empatii i dostrzegania w pracy innych.

Magdalena Czwojda.

Głodni uwagi
5 (100%) - 3 ocen[a]

Powiązane posty

[contact-form-7 404 "Not Found"]